Kroniki skundlonych obyczajów (XII). Wzory kultury

Dialożek: …


Stefan Niesiołowski: – Wystąpienie premiera było piękne, wzruszające, znakomite i niezwykle trafne w swojej diagnozie. Kaczyński oskarżył premiera o agenturalność, a to jest poziom politycznego szamba, do którego stoczył się Kaczyński ze swoją kliką. Premier odpowiedział mu słusznie, że dość już grania trupami, bo nie ma podstaw do mówienia o zamachu. Ta uchwała wpisała was w najgorszą tradycję Targowicy. Wy chcieliście wysłać adres do Rosji, żeby interweniowała w Polsce ponad głową polskiego rządu – mówił Stefan Niesiołowski.

Adam Hofman: – Gdzie interweniowała? Chodziło o to, żeby Rosja oddała wrak. Proszę swoich głupot tu nie wylewać.
S. N. – Proszę mi nie przerywać! I nie bredzić.

A. H.: – To proszę głupot nie gadać i swoich fobii tu nie wylewać.

S. N.: – Pan głupoty i chamstwo wylewa cały czas, więc proszę się zamknąć, jeśli można.

A. H. – Leków pan dziś nie wziął? Pomyliły się panu pudełka z lekami? [do Moniki Olejnik] – Czy pani prowadzi ten program?

S. N.: – A co, pan go będzie teraz prowadził? Proszę wyjść! Albo ja pana zaraz wyprowadzę. To, co prezentuje pan poseł Hofman, jest niebywałym chamstwem.

Dialożek w Radiu Zet w programie Moniki Olejnik (15 IV 2012).

Bez komentarza.

Informacje o Michał Waliński

b. folklorysta, b. belfer, b. organizator, b. redaktor, b. wydawca, b. niemowlę, b. turysta; kochał wiele, kochał wielu, kocha wiele, kocha wielu; czasem świnia, czasem dobry człowiek, czyli świnia, ale dobry człowiek (prawie Gogol); żyje po przygodzie z rakiem (diagnoza lipiec 2009 r.) i konsekwencjami tej przygody; śledzi, analizuje i komentuje obyczajowość współczesnych Polaków; czasem uderza w klawisze filozoficzne, czasem w ironiczne, czasem liryczne, rzadziej epickie; lubi gotować, lubi fotografować; lubi czytać i pisać, lubi kino, filmy i teatr (od dawna za względu na okoliczności tylko w TV); lubi surrealizm w sztuce i w ogóle, a więc i polskość; lubi van Steena, Rembrandta, słomkowy kapelusz damy Rubensa, Schielego, impresjonistów, kobiety w swobodnych pozach w malarstwie Tintoretta; kocha M.; kocha miesięcznik "Odra", czyta regularnie "Politykę" i "Wyborczą"; ulubione radia: Dwójka i radia internetowe z muzyką klasyczną, jazzem, fado, flamenco i piosenkę literacką; lubi radio TOK FM, chociaz po godzinie czuje sie ogłuszony nadmiarem sygnałów dźwiękowych i "głosowych"; wierzy w koincydencję etyki i estetyki oraz królewnę Śnieżkę; ateistyczny agnostyk, może agnostyczny ateista; lubi słuchać
Ten wpis został opublikowany w kategorii Uncategorized i oznaczony tagami , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Kroniki skundlonych obyczajów (XII). Wzory kultury

  1. anonymous pisze:

    Anonymous writes:Olejnik wie, kogo zapraszać, zeby utrzymać się na antenie, i o to chodzi I tylko o to chodzi.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s