Pies w Różowej. Song nostalgiczny. Palimpsest – kolejna warstwa

Nad rzeką Przemszą
Której wody mdławo szemrzą
W parku starym i pięknym
W mieście niespecjalnie pięknym
W różowym tynku
W mieście bez rynku
W skarpetkach brązowych
W marzeniach kolorowych
Z szyldem z liftingu
Ze środkiem bez mobingu
Piękna ona jest, piękna jest
A w niej szczeka pies
Szczeka pies

Lesson 1 – szczeka
Przerwa 1 – cicho jest
Lesson 2 – szczeka
Przerwa 2 – cicho jest
Lesson 3 – szczeka
Przerwa 3 – cicho jest
(I tak dalej do lekcji 8)
Tak bytuje ten pies
Tak szczeka milczy pies
Zagubiony pies

Dlaczego róż w tym kundlu
Wyzwala często złość
Dlaczego pies w Różowej
Wieczorem ma już dość

I tak dzień po dniu
Wyznacza roczny Rytm
Rozpaczliwym szczekaniem
Pazurów drapaniem
Pogubiony w tłumie pies

A w soboty i niedziele
dziwnie smutny jest
Smutny jest ten pies
Skołowany pies
Ogłupiały pies

(Wnimanie, wnimanie:)

Ale za to Niedziela,
Ale za to Patelnia
będzie dla nas
Ale za to…

[z notatek nielirycznych in statu nascendi]

Informacje o Michał Waliński

b. folklorysta, b. belfer, b. organizator, b. redaktor, b. wydawca, b. niemowlę, b. turysta; kochał wiele, kochał wielu, kocha wiele, kocha wielu; czasem świnia, czasem dobry człowiek, czyli świnia, ale dobry człowiek (prawie Gogol); żyje po przygodzie z rakiem (diagnoza lipiec 2009 r.) i konsekwencjami tej przygody; śledzi, analizuje i komentuje obyczajowość współczesnych Polaków; czasem uderza w klawisze filozoficzne, czasem w ironiczne, czasem liryczne, rzadziej epickie; lubi gotować, lubi fotografować; lubi czytać i pisać, lubi kino, filmy i teatr (od dawna za względu na okoliczności tylko w TV); lubi surrealizm w sztuce i w ogóle, a więc i polskość; lubi van Steena, Rembrandta, słomkowy kapelusz damy Rubensa, Schielego, impresjonistów, kobiety w swobodnych pozach w malarstwie Tintoretta; kocha M.; kocha miesięcznik "Odra", czyta regularnie "Politykę" i "Wyborczą"; ulubione radia: Dwójka i radia internetowe z muzyką klasyczną, jazzem, fado, flamenco i piosenkę literacką; lubi radio TOK FM, chociaz po godzinie czuje sie ogłuszony nadmiarem sygnałów dźwiękowych i "głosowych"; wierzy w koincydencję etyki i estetyki oraz królewnę Śnieżkę; ateistyczny agnostyk, może agnostyczny ateista; lubi słuchać
Ten wpis został opublikowany w kategorii Uncategorized i oznaczony tagami , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s